“Δεν φανταζεστε πόσο εκτιμώ την κουβέντα σας. Ποτε δεν μου έχουν μιλησει έτσι.” Είχαν βγει στο δρομο που λουζοταν στο φεγγαρόφωτο. Εκείνη δεν το πρόσεξε. Έμεινε για λίγο σιωπηλή. “Αλλα ξέρετε- ειναι περίεργο -αλήθεια ,ξέρετε τελικά τι νιώθω; “Τι;” ρώτησε ο Διάβολος. Γύρισε και τον κοίταξε με τα μάτια της γεμάτα δάκρυα. “Νιώθω μεγάλη λύπη για σάς.”
055
try more doors, maybe before the end of the corridor you will be lost…