054
One moment of deception
“Δεν φανταζεστε πόσο εκτιμώ την κουβέντα σας. Ποτε δεν μου έχουν μιλησει έτσι.” Είχαν βγει στο δρομο που λουζοταν στο φεγγαρόφωτο. Εκείνη δεν το πρόσεξε. Έμεινε για λίγο σιωπηλή. “Αλλα ξέρετε- ειναι περίεργο -αλήθεια ,ξέρετε τελικά τι νιώθω; “Τι;” ρώτησε ο Διάβολος. Γύρισε και τον κοίταξε με τα μάτια της γεμάτα δάκρυα. “Νιώθω μεγάλη λύπη για σάς.”
Γαμώ!
thanx man!
Άντε, επιτέλους αναστήθηκες φίλε μου καλέ! Καιρός σου ήτανε! Και ωραία η photo by the way :-)